Monety polskie

Oto jedna z okładkowych pozycji XVII Aukcji Premium.

Zjawiskowy i zarazem bardzo rzadki talar bydgoski Władysława IV Wazy.

Talar tej klasy trafia na rynek aukcyjny raz na kolekcjonerskie pokolenie.

Popiersie królewskie z pięknym, ozdobnym pancerzem, po bokach tarczy inicjały G-G Gabriela Gerloffa, dzierżawy mennicy bydgoskiej w latach 1640-1644. W łańcuchu Orderu Złotego Runa inicjały BS, nieokreślonego rytownika.

W katalogu Jana Dostycha stopień rzadkości określony jako R6.

Ogromnej rzadkości próba w SREBRZE dukata elbląskiego Gustawa Adolfa z roku 1630, wybita w formie klipy.

Pozycja najwyższej rzadkości, w katalogu „Corpvs Nvmmorvm Civitatis Elbingensis” oznaczona stopniem rzadkości R8 z wyceną na poziomie c.a. (cena amatorska).

Autorzy katalogu oszacowali rzadkość na R8, znając jedynie dwie sztuki, ze zbiorów Czapskiego i z kolekcji Potockich. Porównując wagę obu egzemplarzy, to prezentowana przez nas klipa odpowiada wadze klipy z kolekcji Potockich, ale jest to jedynie przypuszczenie.

Przeglądając archiwa domów aukcyjnych nie natrafiliśmy na ani jedno notowanie.

Odmiana dukata gdańskiego Zygmunta III Wazy, w katalogu Dutkowskiego określona stopniem rzadkości R5.

Dobrze zachowana i wybita moneta, detale ostre – szczególnie na portrecie królewskim.

Tło menniczej świeżości z przyjemnym blaskiem. Minimalnie zafalowany.

Niedobicie na dacie, ale jest to bezwątpienia rocznik 1611 – stempel zgody z tym przedstawionym w katalogu Dutkowskiego pod numerem 100.

Bardzo atrakcyjna, zdrowa moneta – rzadka w tak świeżej kondycji.